, Μια προσωπική εμπειρία: Η γέννα της Σοφίας

Μια προσωπική εμπειρία: Η γέννα της Σοφίας

Σαν μαία γνώριζα πολλά πράγματα στη θεωρία. Πως μια καλή περίοδος στην εγκυμοσύνη βοηθάει ένα μωρό στη μετέπειτα ζωή του, πως η υποστήριξη από τις μαίες, συμβάλει σε μια όμορφη εμπειρία τοκετού και λοχείας, πως ένας τοκετός μέσα στην  αγάπη και την ασφάλεια φέρνει ήρεμα και χαρούμενα μωρά.

Να που λοιπόν ήρθε η στιγμή να τα δω όλα αυτά να γίνονται πράξη.

Είχα λοιπόν την τύχη να βιώσω προσωπικά όσα διάβαζα και στήριζα μέχρι τότε. Αποφασίζω να γίνω μητέρα δεύτερη φορά, έχοντας στο ιστορικό μου μια δύσκολη πρώτη εμπειρία τοκετού στο σπίτι, 36 ωρών, με ένα μωρό 4.100, και μετέπειτα δύσκολη λοχεία. Είχα έναν μεγάλο φόβο μη βιώσω ξανά όλη τη θλίψη και την απογοήτευση που βίωσα την πρώτη φορά.

Τότε, αποφασίζει να έρθει η κόρη μου στη ζωή μας. Έμεινα αμέσως έγκυος και είχα αρκετά ψυχοσωματικά εξαρχής. Ευτυχώς είχα δίπλα μου, τη Φωτεινή μας, η οποία φώτιζε τον δρόμο μου κάθε φορά που βρισκόμασταν, και έδινε φως στις σκέψεις μου.

Κάναμε συνεδρίες ατομικές εξαρχής οι οποίες με βοήθησαν σε μεγάλο βαθμό να ξεκαθαρίσω πολλά πράγματα στο μυαλό μου και να ζήσω όσο πιο όμορφα γίνεται την απαιτητική αυτή περίοδο της εγκυμοσύνης. Και κάπου εκεί αποφασίζω να ξεκινήσω γυμναστική μαζί με τις άλλες εγκύους. Κάθε συνάντηση ήταν για μένα σαν μια ψυχοθεραπεία. Λέγαμε τις σκέψεις μας, τις ανησυχίες μας, μοιραζόμασταν τόσα πολλά ενώ ταυτόχρονα γυμνάζαμε το σώμα μας. Ουσιαστικά γυμνάζαμε σώμα και ψυχή και είχαμε δημιουργήσει έναν ασφαλή χώρο να κινηθούμε και να εκφραστούμε.

Και κάπου εκεί αποφασίζουμε ποιες μαίες θα είναι δίπλα μας και θα μας συνοδεύσουν σε μια τόσο σημαντική στιγμή, τον ερχομό της κορούλας μας. Κοντεύω λοιπόν να γεννήσω, και στις 36 εβδομάδες ξεκινάω να έχω συστολές οι οποίες με κουράζουν και με  ανησυχούν. Ήθελα να γεννήσω νωρίτερα, γιατί μου ήταν αδιανόητο να γεννηθεί το μωρό μας χωρίς να είναι δίπλα μας ο σύζυγος και πατέρας των παιδιών μου. Θα έλειπε λόγω ενός επαγγελματικού ταξιδιού ακριβώς στην πιθανή ημερομηνία.

Πλησίαζε η ώρα, κόντευε το μωρό 39 και κάτι και εγώ να είμαι μέσα στο άγχος για το τι θα γίνει. Μερικές μέρες, πριν γεννήσω, έρχεται και η ομάδα των μαιών μας. Από τη στιγμή που ήρθαν, ξεκινάμε το περπάτημα, τις συζητήσεις με τις ώρες, το μασάζ και τη συναισθηματική σύνδεση με τις γυναίκες που θα είναι δίπλα μας σε μια τόσο σημαντική για εμένα στιγμή της ζωής μου. Τη μέρα που ξεκίνησε ο τοκετός πήγαμε 3 φορές για περπάτημα και την τρίτη φορά, αφού είχα λίγα σπασμένα νερά, όταν γυρίζουμε σπίτι σπάνε τα νερά και ξεκινάει ο τοκετός. Μπαίνω στην πισίνα με δυνατές και έντονες για εμένα συστολές, και από 4 διαστολή, μέσα σε μια ώρα και τριάντα λεπτά φτάνει η διαστολή τελεία, εγώ να μη νιώθω ότι μπορώ να ξεκουραστώ ανάμεσα από τις συστολές γιατί πήγαινε ο τοκετός τόσο γρήγορα. Θυμάμαι το δωμάτιο με κόκκινο φως, η Ηλέκτρα μας να παίζει τύμπανο, από τη μια πλευρά ο Σταύρος μου να μου κρατάει το χέρι μου από την άλλη η Γιάννα μας να μου κρατάει το άλλο χέρι και εγώ στη μέση να βρυχώμαι σαν λιοντάρι. Δεν έχω νιώσει ποτέ τόσο δυνατή όσο σε αυτόν τον τοκετό. Κάπου εκεί, κατάφερα να πω και ένα μάντρας, το οποίο μάθαμε στην γιόγκα για εγκύους που έκανα, το οποίο ήταν για την αφαίρεση τον εμποδίων. Μέσα σε 3 ώρες λοιπόν, ενώ είμαι στα 4 και έξω από την πισίνα, γεννιέται φυσικά, χωρίς καμία παρέμβαση, η Σοφία μου. Το μωράκι μου. Και επιτέλους την κρατάω στην αγκαλιά μου.

Είμαστε όλοι μαζί και είμαστε όλοι ασφαλείς. Ο μεγαλύτερος γιος μου κοιμόταν σε όλη τη διάρκεια του τοκετού. Η ευτυχία που ένιωσα και νιώθω ακόμα και σήμερα, 2 μήνες μετά τη γέννα, δείχνει πως έγινε ένας τοκετός μέσα στο πλαίσιο της αγάπης, της υποστήριξης και της αποδοχής.

Κλείνοντας θέλω να πω σε όλες τις γυναίκες που θα διαβάσουν την δική μας ιστορία: διεκδικήστε τον τοκετό που θέλετε. Ντύστε τις στιγμές της εγκυμοσύνης με αγάπη, υποστήριξη και βοήθεια. Επιλέξτε τους επαγγελματίες υγείας που ξέρετε ότι θα σας προσφέρουν την υποστήριξη, τη βοήθεια και τις πληροφορίες που χρειάζεστε. Διεκδικήστε τον καλύτερο για εσάς και το παιδί που θα φέρετε στον κόσμο.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ το πόση στήριξη είχα από όλους σας. Σας ευχαριστώ πολύ.